Atrakcje i ciekawostki na trasie
Czernica – 1083 m n.p.m. – jeden z najbardziej widokowych szczytów północnej części Gór Bialskich. Na wierzchołku znajduje się drewniana wieża widokowa, otwarta w 2014 roku, z której rozciąga się rozległa panorama na Góry Złote, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Góry Sowie, Jesioniki oraz Masyw Śnieżnika. Przy dobrej przejrzystości powietrza można dostrzec nawet odległe szczyty Karkonoszy. To zdecydowanie jeden z najciekawszych punktów widokowych na naszej trasie
Bielice – niewielka, malowniczo położona wieś w dolinie Białej Lądeckiej, otoczona lasami i górskimi grzbietami. To jedna z najbardziej znanych baz wypadowych w Góry Bialskie i Złote, ceniona przez turystów szukających ciszy i kontaktu z przyrodą. Z miejscowością związana jest postać Marka Hłaski, jednego z najważniejszych polskich pisarzy powojennych. Jako szesnastolatek pracował on w okolicy przy zwózce drewna, a trudne doświadczenia z tego okresu wykorzystał później w powieści „Następny do raju”, zekranizowanej jako „Baza ludzi umarłych”.
Kowadło – 989 m n.p.m. – charakterystyczny szczyt Gór Złotych, zaliczany do Korony Gór Polski. Wierzchołek jest zalesiony i nie oferuje rozległej panoramy. Z pobliskich czeskich skałek można zobaczyć ciekawsze widoki na okoliczne pasma.
Przełęcz Trzech Granic – miejsce na polsko-czeskim pograniczu, w rejonie którego spotykają się historyczne granice krain geograficznych i administracyjnych. Przełęcz stanowi ważny punkt orientacyjny na szlakach prowadzących na Smrk i Postawną.
Smrk – 1126 m n.p.m. – najwyższy szczyt Gór Złotych po czeskiej stronie, znany również jako Smrk w paśmie Rychlebských hor.
Postawna – 1117 m n.p.m. – uznawana za najwyższy szczyt polskiej części Gór Złotych (a może Bialskich, jak twierdzą niektórzy ?). Wierzchołek jest zalesiony i pozbawiony infrastruktury turystycznej.
Rezerwat przyrody Puszcza Śnieżnej Białki – jeden z najcenniejszych przyrodniczo obszarów Gór Bialskich, chroniący fragmenty naturalnych lasów regla dolnego i górnego. Można tu spotkać stare buki, jawory i świerki, a miejscami także drzewa o imponujących rozmiarach. Rezerwat pozwala zobaczyć, jak wyglądały sudeckie lasy przed intensywnymi przekształceniami gospodarczymi.
Uwaga: plan, planem, ale przewodnik może zmieniać plan w ciągu dnia m.in. ze względów bezpieczeństwa (burza, ulewy, silne porywy wiatru etc.).